Welkom

Reflectie

Stilteviering december 2017                          

 

vandaag is de wereld in winter gekleed…

vandaag is de wereld in winter gekleed
een vogel vliegt verdrietig door het sneeuwen
en buiten wacht de kou

ik ben vergeten om de herfst te huilen
ik heb niet gejuicht in de lente
mijn plezier om de zomer niet uitgebuit

misschien is de aarde wel omgerold
is de poolgrens verlegd
toen ik sliep

alles wat waar is is anders geworden

wie ben ik nog?

Mischa de Vreede

 

 

Winter

Elke boom, herleid tot zijn skelet,

staat helemaal los, total loss.

Slechts sneeuw doet wat verloren

is, weer bij elkaar horen,

weer bij elkaar luisteren,

maakt bomen weer tot bos.

Herman de Coninck

 

 

Winter,

Kou, donkere nachten.

Bomen, de takken schimmig weerspiegeld in de sereniteit van vallende nevel.

De natuur, ten diepste in haarzelf teruggetrokken.

Verstild in de geborgenheid van Moeder Aarde, wachtend op de eerste lente bode, teken van wedergeboorte.

 

Mijn winter, In het ritme van de seizoenen.

Troosteloos, somberheid, wegvloeiende levensenergie.

Mijn tijd om naar binnen te gaan, fysiek en innerlijk.

Beschutting vinden, in de warmte van mijn dierbaren.

In de stilte van mijn Zelf.

 

Tijd voor zelfreflectie.

Voor het loslaten van gedachten, onhebbelijkheden, trots, oude patronen, van alles wat mij dwars zit

 

Dan voel ik, hoe meer ik kan loslaten, hoe stiller het wordt in mij.

Ik word de stilte, ik ben de stilte, in de geborgenheid van het AL

Tot het nieuwe ontwaken.

 

 

 

Teksten Stilteviering   oktober 2017     Herfst

 

Het moment is altijd NU en de vrucht is altijd rijp. Je hoeft alleen maar moed te verzamelen om het woud van je innerlijk binnen te gaan. De vrucht is altijd rijp en het moment is altijd de juiste tijd.

Osho- Zentarot handboek, 2002

 

(Innerlijke) herfst

Herfst, vallende vruchten. Sapstromen, terugtrekkend leven.

Bladeren die verkleuren tot één bont palet,  afstekend tegen de blauwe hemel.

Klaar om te vallen,  bij de eerste herfstdepressie.

Lijdzaam, meebewegend met de wind.

Gevallen blad, voedsel voor een nieuw leven.

En de natuur, die komt tot rust in al zijn bescheidenheid.

Bewust wordend van komen en gaan. Verstilling in al zijn eenvoud.

En ik, zie de dagen niet meer lengen,  de zon die lager staat.

Duisternis valt als een deken  op mij neer.

Ik voel hoe de herfst   langzaam bezit van mij neemt.

Trek mij meer naar binnen, fysiek en innerlijk.

Mijn herfstdepressie  van dat moment.

Zoeken


Nieuwsbrief


Blijf op de hoogte en schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

E-mailadres