Teksten stilteviering 1 oktober 2017

01 oktober 2017

Het moment is altijd NU en de vrucht is altijd rijp. Je hoeft alleen maar moed te verzamelen om het woud van je innerlijk binnen te gaan. De vrucht is altijd rijp en het moment is altijd de juiste tijd.

Osho- Zentarot handboek, 2002

 

(Innerlijke) herfst

Herfst, vallende vruchten. Sapstromen, terugtrekkend leven.

Bladeren die verkleuren tot één bont palet,  afstekend tegen de blauwe hemel.

Klaar om te vallen,  bij de eerste herfstdepressie.

Lijdzaam, meebewegend met de wind.

Gevallen blad, voedsel voor een nieuw leven.

En de natuur, die komt tot rust in al zijn bescheidenheid.

Bewust wordend van komen en gaan. Verstilling in al zijn eenvoud.

En ik, zie de dagen niet meer lengen,  de zon die lager staat.

Duisternis valt als een deken  op mij neer.

Ik voel hoe de herfst   langzaam bezit van mij neemt.

Trek mij meer naar binnen, fysiek en innerlijk.

Mijn herfstdepressie  van dat moment.

Ik weet, deze depressie  is van tijdelijke aard.

Hoort bij dit seizoen, en niet bij mij.

Maar toch.
Innerlijk voel ik, de herfst zit ook in mij
in al zijn facetten.

Het loslaten van oude patronen,
dóór depressies gaan.

En weten, hoe moeilijk ook,
een nieuw leven begint met loslaten.

Stanny

 

Het pad

Als de nevelen optrekken Verschijnt de zon

Als de schors weggenomen wordt Verschijnt het hout

Als het denken verwijderd wordt Verschijnt het hart

Als het hart zichzelf heeft opgelost Verschijnt het goddelijke

Als stof en geest verdwijnen Verschijnt de ongrond

Zuiver u Want zuiver zijt ge

Laat los Want er is niets om vast te houden

Wees niets meer Want alles zijt ge al.

Erik van Ruysbeek

 

Herfst is de tijd van vermoeden, niet van weten

Van tasten, niet van grijpen. Van eerst met mijn duim

het waas wegvagen van een purperen pruim

en van voelen en dàn pas eten.

Herfst is rustig doende, niet als zomer doende was,

met dat druk ondernemen, proclameren en oprichten

en met uitbreiden en weer iets anders stichten.

Herfst vertraagt een ogenblik de pas.

Een krekel zit nog vol te houden in het gras

en op de grintweg snort een laatste bij.

Wat vorig jaar nog komen moest is nu voorbij.

Maar de geest is vrij.

Om te berekenen, te weerleggen en te ijken.

en om te rangschikken en te bevragen,

te beschouwen en te kijken.

Herman de Coninck

 

 



Deel dit artikel





Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Nieuwsbrief


Blijf op de hoogte en schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

E-mailadres


ANBI logo Vormgeving & Realisatie: Zietze.nl