In 2020 was het 100 jaar geleden dat Jan Mankes te Eerbeek overleed. Wie de afgelopen jaren een museumwinkel heeft bezocht, zal ongetwijfeld tassen, brillendozen en placemats met de afbeelding van het bekende schilderij “Bomenrij” van Jan Mankes hebben aangetroffen.
Dit werk inspireerde de schrijver Joost Zwagerman ooit tot de volgende woorden: “Land en lucht gehuld in onaards blauw.” Kennelijk hebben de schilderijen van Mankes iets dat mensen raakt.
Jan Mankes had het geluk dat, toen hij als 18-jarige zijn ontslag nam bij een glasatelier en begon als kunstschilder, hij direct zijn werk goed kon verkopen. En dit terwijl hij inging tegen de tijdgeest met heersende kunststromingen als kubisme, expressionisme en abstracte kunst. Zijn realistische werk, met vaak vervaagde contouren, roept een dromerige sfeer op en kennelijk werd dit in een tijd van sociale onrust en oorlogsdreiging als een herademing ervaren.
Bijzonder was ook zijn huwelijk met Annie Zernike, de eerste vrouwelijke predikant in Nederland.
Na korte tijd in Den Haag gewoond te hebben, verhuisde het echtpaar naar Eerbeek, omdat ze dachten dat de bosrijke omgeving beter zou zijn voor Jan’s gezondheid. Hij leed aan tuberculose. Door de Spaanse griep ging zijn gezondheid echter snel achteruit en overleed hij in 1920. Mankes werd slechts 30 jaar oud, maar liet een oeuvre na van 180 schilderijen, 190 tekeningen en 50 prenten. De natuur is voor hem een belangrijk onderwerp en favoriete dieren waren kraaien, uilen en geiten. Daarnaast schilderde hij landschappen, interieurs, portretten en stillevens. Op 13 maart vertelt Corry Burema aan de hand van diverse schilderijen zijn levensverhaal.
Corry Burema (1947) studeerde aan de Academie voor Sociale en Culturele Arbeid in Groningen. In dat kader volgde zij twee jaar lang colleges kunstgeschiedenis bij Prof. Henk van Os. Zij werkte vervolgens een aantal jaren bij de reclassering en studeerde Nederlands Recht aan de RUG. Na een verhuizing naar Wageningen vond ze werk als beleidsmedewerker bij Wageningen Universiteit. Na haar pensionering werd ze lid van een Probusclub waar ze jaarlijks een presentatie verzorgde met meestal kunst als onderwerp, zoals bijvoorbeeld de Amsterdamse School, schilders van De Ploeg, Henk Helmantel en Jan Mankes. Later werd haar ook gevraagd deze lezingen voor andere gezelschappen te verzorgen, zoals UVV Wageningen, Rotaryclubs en Vrouwen van Nu.
