Out of the Box / Godly Play, een workshop

Tijdens het weekend bij Dopersduin (zie het verslag van Anja) kon je verschillende workshops volgen. Een van de workshops heette Out of the Box. Deze sessie was gebaseerd op Godly Play, een methode met een vaste structuur van vijf onderdelen: voorbereiden, een verhaal vertellen, verwonderen, verwerken en vieren.  Roos gebruikt deze methode ook wel bij pastoraal werk, één op één. Tijdens het weekend in Dopersduin deden we met vijf mensen mee met Roos.

De workshop begon met een jutezak met zand, en diverse mandjes met steentjes en andere kleine items, en vaasjes met takjes. Iedereen had een plekje gevonden in de kring, dus we konden beginnen. De hele workshop ging gepaard met heel veel rust, er was geen haast. Kalme bewegingen, een rustige stem.

Roos plaatste een jutezak met zand in het midden van de groep als symbool voor de tuin van het leven. Ze maakte de zandgrond vlak en zette er een brandend kaarsje in het midden. Vervolgens haalde ze het kaarsje weg en plaatste het buiten de zak. Daarna begon ze haar verhaal:  “Er was eens een keurige tuin.” Terwijl ze sprak, creëerde ze met takjes en bladeren uit de natuur een symbolische tuin in het zand. Takjes werden bomen en struiken, vogelveertjes in de takken stelden vogels in de bomen voor. Ze vervolgde haar verhaal:  “In de tuin viel een zaadje. Het begon te groeien. Wortels ontstonden, een spruit brak door de aarde, en de struik groeide en groeide. Op sommige plekken overschaduwde hij de keurige tuin.”

Daarna kregen de deelnemers de ruimte om te benoemen wat zij in deze tuin zagen en hoe dit resoneerde met hun eigen leven. Sommigen vonden de tuin te gestructureerd en verwijderden takjes, waarbij ze hun persoonlijke inzichten deelden. Anderen voegden juist elementen toe. Op deze manier gaf iedereen stap voor stap vorm aan de tuin, waardoor persoonlijke verhalen zichtbaar werden en diepgaande inzichten ontstonden. 

Het was bijzonder om te ervaren hoe we, als bijna vreemden voor elkaar, zo snel tot de kern kwamen. Roos begeleidde dit proces met zorg en gaf iedereen de ruimte en aandacht die nodig waren.  

Na het delen van onze ervaringen kregen we tijd om deze te verwerken. Sommigen kozen ervoor creatief aan de slag te gaan met krijt, papier en andere materialen, terwijl anderen een wandeling maakten in de duinen, al dan niet in een persoonlijk gesprek. Na drie kwartier kwam de groep weer samen om te delen wat deze verwerking had opgeleverd. Dit vormde het afsluitende “viermoment”. Het kaarsje werd opnieuw in het midden geplaatst en aan het einde uitgeblazen – een symbolisch besluit van een waardevolle ervaring.  

Merel.