7 juni Tina Geels

07 juni 2020

 

Klik op : Viering

Welkom in De Ontmoeting.

Vandaag spreekt onze gastvoorganger Tina Geels over het thema veerkracht. Vindt u het leuk om over dit thema door te praten dan kan dat. Maandagmiddag van 14.30 – 15.30 uur is Roos van Doorn hier in De Ontmoeting om daarover met u in gesprek te gaan. Een uitgelezen kans om elkaar hier weer eens te ontmoeten. Roos verheugt zich er enorm op. U kunt zich bij haar aanmelden. In de nieuwsbrief vindt u alle informatie.

Komende week gaan we ook experimenteren met een stilteviering. Kleinschalig. Er is plaats voor 20 mensen en het zou natuurlijk leuk zijn als die er ook zijn. Opgave kan bij Esther. In de nieuwsbrief staat precies uitgelegd hoe het in zijn werk gaat. U kunt er natuurlijk van op aan dat het helemaal volgens de richtlijnen is georganiseerd.

Aan deze viering werken verder mee Tiny Kronenberg, Bert Noordam, Rien den Arend en Stanny van Barneveld.

De bloemen worden gebracht naar Olaf de Jongh met een hartelijke groet van ons allemaal.

Ik wens u veel inspiratie.

Licht tekst

‘Hij die de opkomende maan om middernacht door de wolken heeft zien breken, is als een aartsengel tegenwoordig geweest bij de schepping van het licht en van de wereld’.

(Ralph Waldo Emerson, Amerikaans dichter en filosoof, leefde van 1803-1882)

Lezing Johannes 20: 19-23
Op de avond van die eerste dag van de week
waren de leerlingen bij elkaar;
ze hadden de deuren gesloten,
omdat ze bang waren voor de Judeeërs.
Jezus kwam in hun midden staan en zei:
Vrede voor jullie.
Na deze woorden toonde hij hun zijn handen
en zijn zijde.
De leerlingen waren blij omdat ze de Heer zagen.
Nog eens zei Jezus:
Vrede voor jullie.
Zoals de Vader mij heeft gezonden
zo zend ik jullie uit.
Na deze woorden blies hij op hen
en zei:
Ontvang de Heilige Geest.

Tekst- Vogelkind
Er was eens een kind dat vleugels kreeg.
Ze kwamen uit haar schouderbladen en eerst waren ze rudimentair.
Maar ze groeiden snel en binnen de kortste keren hadden ze een
flinke spanwijdte.
De buren waren ontzet. “Je moet ze laten afknippen” zeiden ze tegen haar ouders. “Waarom” zeiden de ouders.
“Nou, daarom” zeiden de buren.
“Nee” zeiden de ouders en dat klonk zo definitief dat de buren vertrokken.
Maar een paar weken later waren de buren terug.
“Als je ze dan niet af wilt laten knippen, laat ze dan tenminste kortwieken”
“Waarom” zeiden de ouders.
“Nou, dan laat je tenminste zien dat je iets doet”.
“Nee”, zeiden de ouders en de buren vertrokken.
Toen verschenen de buren voor de derde keer.
“Je hebt ons al minstens twee keer weggestuurd lieten ze de ouders weten,
“maar denk eens aan dat kind.
Wat doen jullie dat arme kleine ding aan?”
“We leren haar vliegen” zeiden de ouders rustig.
(Suniti Namjoshi, dichteres geb. 1941 Mumbai, India )

Somewhere

Somewhere

We’ll find a new way of living

We’ll find a way of forgiving

Somewhere

There’s a place for us

Somewhere a place for us

Peace and quiet and open air

Wait for us somewhere

There’s a time for us

Someday there’ll be a time for us

Time together with time to spare

Time to learn

Time to care

Someday

Somewhere

We’ll find a new way of living

We’ll find there’s a way of forgiving …      

(Somewhere, uit de film West Side Story 1961)

Over veerkracht

Vorige weekend in gesprek met onze oudste zoon en zijn vriendin.
Zij vroeg mij: wat is dat eigenlijk Pinksteren?
We zaten in de zwoele avond relaxed buiten in de tuin.
We raakten in gesprek – over enthousiasme en iets nieuws beginnen.
Ondanks alle spanningen in de wereld om ons heen, onzekerheid en angst.
Hoezo heb je daar dan een oud verhaal bij nodig?
Opnieuw zette haar jonge kritische geest mij aan het denken…
Alles is anders geworden in deze tijd van Corona met nieuwe kansen, hopen we.
Tegelijk is er veel verdriet, frustratie en pijn om wat verloren ging.
Wat is daar nieuw aan?
En dan dat ene gebaar in een kort filmpje bij het nieuws, begin deze week.
Demonstraties ook in Los Angeles na de dood van de zwarte Amerikaan
George Floyd door gewelddadig optreden van de politie.
Midden in het protest stapt een agent uit zijn verdediging en knielt langzaam voor
de rij demonstranten met een koning gebaar, zijn hoofd iets gebogen.
Langzaam en eervol uit respect en solidariteit.
Zijn helm rolt over de straat.
Demonstranten vallen hem emotioneel om de hals, dansen en huilen.
Dit is Pinksteren, dacht ik toen. Een nieuw begin.
Ik was ontroerd.

Nieuwe kracht, veerkracht uit zoveel pijn, daar en hier.
Ondanks de aardverschuiving waar we allemaal deel van zijn.
Getroffen door verlies en failliet.
Ik denk terug aan de fabel over het vogelkind.
Een kind krijgt vleugels.
De buren zijn boos en komen de ouders drie keer waarschuwen:
Knip die vleugels toch af!
Het gebeurt niet want de ouders willen dat hun kind leert vliegen.

Laten we wat langer stil staan bij dit beeld.
Na Corona zal alles anders zijn, met een nieuwe horizon.
Overtuigd neergezet ook door de filosoof Peter- Paul Verbeek, in een interview
vorige week in mijn ochtendblad.
Tegen deze nieuwe horizon staat ook ons eigen leven in een ander daglicht.
Alles krijgt een nieuwe betekenis in de post- corona tijd, een tijd van samen.
Nooit eerder lag onze totale kwetsbaarheid zo op straat.
Een nieuw ijkpunt van onze geschiedenis, noemt Paul Verbeek dit.
We krijgen vleugels, die ons brengen daar waar we nu nog geen weet van hebben.

Met elkaar zijn we het kind dat vleugels krijgt, ook als vrijzinnige gemeenschap onderweg.
Zo snel losgeweekt uit oude patronen hebben we niet voorzien.
We reageren, met nieuwe plannen en leren vliegen aan elkaar.
Houd moed, kijk naar elkaar om en houd elkaar vast.

Maar ook: Ben je zelf misschien het vogelkind dat wil leren vliegen?
Als drang naar vrijheid van binnenuit.
Jij zelf als het vogelkind met prachtige gekleurde veren, inheems bloed
en een oude cultuur.
Op weg naar vrijheid, schud je oude patronen van je af.
Hoe het moest, wat niet mocht en waar je aan was gewend.
Opnieuw denk ik aan de protesten in Amerika.
Oud racisme, nog steeds niet voorbij, ook niet bij ons.
Je eigen leven- hoe moeizaam kan jouw weg naar vrijheid zijn.
Groeien bewust worden, loslaten van oude patronen.
Jouw zoektocht, alleen – waar vind je houvast en wat is je kompas?

Het vogelkind ben jij ook zelf.
Je voelt die ruimte misschien zelf diep van binnen.
alleen hoe doe je dat? Zit je vast of ben je bang.
Durf je niet uit je oude nest te kruipen. Heb je teveel meegemaakt, wil je terug.
Ik denk aan een vriend in Delft, gevlucht uit Irak.
Nu met Corona durft hij zijn huis niet meer uit. Het roept teveel op aan vroeger.
Zo heeft ieder zijn eigen verhaal.
Verweven met elkaar meer dan ooit, en tegelijk zo erg alleen. Zo eenzaam,
juist ook jonge mensen, scholieren en studenten.
De wereld van samen en jijzelf alleen onderweg.
We weten waar we vandaan zijn gekomen maar waar gaan we naartoe?
Op alle podia in het publieke domein wordt corona geduid.
Maar wie wijst mij de weg?
Heeft het nieuwe ijkpunt, Corona, niet zelf een anker nodig?
Als we het hebben over – verbinden i.p.v. vechten en de virus aanvallen?
Als we – spreken van compassie en zorg voor elkaar?
De vrouwelijke beelden gaan nu haar werk doen.
Let een beetje op elkaar… en blijf gezond.
Beelden van de Geest, die heilig is zo kostbaar- verborgen aanwezig in jou en in mij.
Geest van liefde en warme verbinding. Waar komt dat vandaan?

Zo zaten ook de leerlingen van Jezus benauwd bij elkaar,
de deuren zijn gesloten uit angst voor wat hen bedreigt.
Hoe moet het nu verder en wie wijst ons de weg?
Dan gebeurt er iets vreemds, licht in het midden van de kamer en een stem:
Vrede voor jullie. Stijf van angst en dan die vreugde.
Er gaat er iets open bij de leerlingen, liefde stroomt als nieuwe adem –
als een frisse wind…
De harten van de leerlingen gaan open voor elkaar.
Daarmee geven zij elkaar vleugels.
Vleugels van liefde en van compassie. Vleugels die verbinden in tijden van nood.

Ik denk nog een keer terug aan dat ene gebaar.
Koninklijk knielt hij daar midden op straat, langzaam zijn hoofd gebogen.
Vrede voor jullie … herkend- als symbool van respect en solidariteit.
Daar gebeurt iets van dat oude verhaal, bewaard en gedeeld in tijden van nood.
Want jij doet er toe, wie je ook bent, waar je ook woont.
Dat ene gebaar van respect als symbool voor een nieuwe tijd.
Dat ene gebaar gaat ons vleugels geven.

Ruimte maken voor deze onderstroom, is ontwaken in een nieuw leven van samen.
Waar je deze ruimte kunt voelen, maak je ruimte voor de Geest van liefde.
Ik zag deze ruimte in een – flits bij die ene agent.

Langzaam ging hij door de knieën van zijn eigen gelijk.
Het overkwam hem en hij werd omhelsd in een nieuwe kring van samen.

In deze nieuwe ruimte zijn wij geborgen bij elkaar.
Met de wind in de rug van een oud gedeeld verhaal.
Een verhaal van verbinding, van liefdevolle aandacht voor elkaar.
Pinksteren, als anker in de tijd.
Geest van liefde die ons vleugels geeft.
Zij zal ons leren vliegen naar een nieuwe horizon.

Niet altijd maar toch:
Als een wind die waait met vlagen,
zo verrassend is de Geest.
Soms een storm met donderslagen.
Soms een stem weest niet bevreesd!
Soms een vlam, een vonk van boven
soms een haard die laait van vuur.
Soms een lamp die uit kan doven,
soms een glans van korte duur.

Als een woord dat weg wil wijzen,
richting geeft en ruimte biedt,
als een brood, een vast spijze,
soms, soms even- soms ook niet.
Soms, soms lijkt geen wind te waaien,
alles tevergeefs geweest;
totdat weer in lichterlaaie vonkt en vlamt:
het vuur, de Geest. 
 


The Rose, in de vertaling van Menno Rougoor

Zegenbede
De Ene geve je de geborgenheid
van zijn handen
de goedheid van zijn ogen
de glimlach van zijn mond.
De vrede van zijn woorden,
de warmte van zijn hart.
Het vuur van zijn Geest
en het geheim van zijn
aanwezigheid in jou …

 

Zegen voor de levensweg

Dat je de weg mag gaan die je goed doet,

dat je opstaat wanneer je valt,

dat je mens mag worden in Gods ogen en die van anderen.

Weet dat de aarde je draagt,

dat je gaat in het licht

en de wind je omgeeft.

Dat je de vruchten van je leven proeft en gaat in vrede.

(tekst: Andries Govaart; muziek: Rien den Arend)

Uitblazen van de kaars

 
 

 



Deel dit artikel





Video

Bekijk opnames.

Zoeken


Nieuwsbrief


Blijf op de hoogte en schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Een robot (of spam-script) Een mens
Volledige naam E-mailadres