Viering 22 maart

22 maart 2020

Van harte welkom vanuit  de Ontmoeting bij deze  bijzondere viering die verzorgd  wordt door onze voorganger Roos van Doorn,en muzikaal ondersteund door  Rien en Margriet den Arend.

Het is een bijzondere viering omdat wij met een klein gezelschap aanwezig zijn en jullie, waar dan ook meekijken en luisteren.

Het bestuur bespreekt hoe wij verder de activiteiten van de Ontmoeting zullen vorm geven. Voorlopig gaan vieringen en activiteiten waar veel mensen aanwezig zijn, niet door.

Schroom niet om ons te bellen of mailen.

De bloemen gaan vandaag naar Mw. Janny Marissink .

Ik wens ons een goede viering

Laten wij in ieder geval  contact met elkaar houden, door een kaartje, mailtje of telefoontje.

 

Aansteken kaars

 De lente is hier, de nieuwe tijd. Word wakker  en zie de wonderen om ons  heen.

Zie het allerbeste in deze situatie , en accepteer veranderingen. Het donkerste uur komt altijd, voor de dageraad begint.

Verlang ernaar de juiste dingen te zeggen en te doen.

Eileen Caddy, grondlegger van Findhorn

 

 Stilte

 Muziek

Lied: Beweeg in mij

Vleugels van Verlangen 19

Beweeg in mij

Beweeg in mij
Dat ik leven voel.

Adem in mij,dat ik tot rust kom

en overgave.

Groei in mij, dat ik word vervuld van vrede.

Wees kracht in mij,dat ik sterk kan zijn

wanneer dat nodig is.

Wees zacht in mij,dat ik niet verhard,versteen.

Wees licht in mij,dat ik zie zoals het werkelijk is.

Wees een bron in mij,dat ik levend water vind.

 

Overweging : thema Tussentijd


We leven nu in een vreemde tijd. Een unieke tijd. Het is een tussentijd.

Er was eerst het ‘gewone leven’: je kon elkaar een hand geven, of zelfs knuffelen. Je kon naar de supermarkt en alles wás er gewoon. Er waren nooit gapend lege schappen, alleen als er een aanbieding was. Je sportclub en je tekenclub  gingen altijd door. Als de docent ziek was, kwam er een vervanger. Grootouders pasten op kleinkinderen, als hun kinderen moesten werken.

Daar kwam een streep door. Een dikke streep, van “Ho. Niet meer zo. Dat doen we vanaf vandaag niet meer.” 

En dat was dat.

Sommige mensen morrelen nog wat aan de deur die al achter hen gesloten is. Kunnen we echt niet terug? Is er nog ergens een raampje wat open staat, waar de doorheen kunnen klimmen, als het moet?

Sommige mensen zitten verdwaasd op hun stoel, die altijd al hun stoel was, maar nu toch anders voelt.
Sommige mensen kijken reikhalzend uit naar wanneer dit voorbij zal zijn en het gewone leven weer opgepakt kan worden.

Een heleboel mensen maken er het beste van. Doen klusjes die al lang lagen te wachten, hebben tijd voor een goed gesprek, proberen nieuwe dingen uit, nu het oude niet meer kan. Op gepaste afstand met iemand wandelen, toch maar proberen wat wijzer te worden in de digitale wereld om daar te kunnen vergaderen en op afstand een potje scrabble met iemand te doen.

Straks, we weten niet over hoe lang, keren we weer terug naar het gewone leven.

Hoewel, dat gewone leven zal misschien wel nooit meer zo gewoon voelen als het was. Straks keren we naar het nieuwe leven, waarin we weer mogen aanraken en ontmoeten en deelnemen. En dat misschien wel meer dan eerst zullen waarderen.

Vooralsnog zitten we in de tussentijd. Die nieuwe tijd is er nog niet, en terug naar het oude kan ook niet. Het is de tussentijd, de tijd waarin de tijd stil staat, een tijd als een woestijn waarvan we niet kunnen weten wanneer we er doorheen getrokken zijn. Een tijd waarin we onszelf opnieuw uit moeten vinden, het met onszelf uit moeten zien te houden.

 

Ik lees een stukje uit een oud boek uit de Bijbel, Jesaja:

“Gedenk niet langer, wat vroeger gebeurd is en geef niet uw aandacht aan wat eens is geschied; zie Ik ga iets nieuws maken, het is al aan het kiemen, weet u dat niet?

Ik ga een weg leggen in de woestijn, en rivieren in het dorre land.”

 

In de traditie van de Midrasjim schreef Herman Andriessen bij deze tekst een nieuw verhaal (uit: En God wachtte; vertellingen bij de schrift- Herman Andriessen, 2002)

 

“Toen Jesaja uitgesproken was, werd het heel stil.

Sommigen merkten:

ik kijk te veel terug naar het verleden.

En anderen: ik kijk te veel naar de toekomst.

En weer anderen merkten werkelijk: er is iets nieuws op komt.

Iemand zei: ‘Ik merk het aan de jonge groene twijgen

in de tuin van mijn ziel.’

Nu was daar een man die zei: ‘Ik merk helemaal niets,

ik kijk niet terug naar het verleden; ik kijk niet vooruit naar de toekomst;

ik merk geen jonge twijgen, ik merk helemaal niets.’

Hij keek om zich heen en voelde zich heel alleen.

En plotseling merkte hij dan toch iets: een vrouw die duidelijk ook niets merkte.

Ze kwam naar hem toe en zie: ‘Heb jij ook niets gemerkt?’

Hij (zachtjes, nauwelijks hoorbaar, hij was werkelijk heel alleen):

‘Nee, ik kijk niet terug in het verleden en niet in de toekomst

en in mijzelf merk ik niets van al dat nieuwe waar Jesaja van spreekt.’

Zij zei: ‘Bij mij is het precies zo. wij zijn in de woestijn.’

Dat duurde zo een poosje.

Toen zei hij: ‘Zullen we naar de profeet gaan?’

‘Ja’, antwoordde zij.

En terwijl zij weggingen, keken alle anderen hen heel opmerkzaam na;

Zij dachten; wat willen die bij de profeet; wat gaan ze daar doen?

Toen ze bij het huis van de profeet kwamen, troffen ze hem niet.

Wel hing er een bord, waarop geschreven stond: ‘Op zoek’,

‘We moeten wachten’, zei zij.

Zij wachtten.

En toen ze daar al een heel poosje

gestaan hadden, merkte zij: wij wachten.

En hij zei: ‘Ik wacht, merk ik.’ ‘We wachten samen, merk ik’ zei zij.

‘Waarop wacht jij?’

‘Op Jesaja,’ zei ze, ‘maar…’ ‘Ja … maar?’ , zei hij.

‘Ik merk dat ik op iets meer wacht, niet alleen op de profeet.’

Eindelijk kwam dan de profeet zelf. Hij zag er moe uit.

Toen hij die twee zag staan, zei hij: ‘En waarom hier? Ik was op zoek.’ 

De man zei: ‘Wij kwamen naar jou toe.

Wij kijken niet terug in het verleden en ook niet vooruit in de toekomst.’

Zij vulde aan: ‘En wij merken ook niets van wat nu is.’

De profeet stond verbaasd en glimlachte.

Toen hij glimlachte, waagden zij de vraag: ‘Profeet, heb jij iets gemerkt?’

‘Om eerlijk te zijn, nee’, zei Jesaja.

‘Mij werd duidelijk dat ik te veel naar de toekomst kijk.

Daarom was ik op zoek.’

De man vroeg: ‘Wat zocht je?’ ‘Ik zocht naar het nieuwe,

of ik vinden kon waar het zich aankondigt.’

De vrouw zei: ‘En?’

‘Ik heb niets gemerkt’, zei de profeet.

Er viel een lange stilte.

Toen zei de man: ‘Ik heb iets gemerkt.’

‘Vertel eens’, zei de profeet, haast ongeduldig.

‘Ik merkte dat ik wachtte’, zei de man. ‘Dat we samen wachtten’, zei de vrouw.

Toen moest de profeet haast wenen:

‘Ach ja, dat is het; dat is het nieuwe:

We wachten; het is in ons, in jullie.

Dank, veel dank!’

En vanaf toen wisten ze: al het nieuwe begint met wachten;

Daarin wordt iets nieuws geschapen.

Stilte

 

Lied: Op vleugels van verlangen 1

op vleugels van verlangen

Op vleugels van verlangen Verreis ik in de nacht,

Niets houdt mij hier gevangen, Geen lijf of zwaartekracht.

Een mens kan zonder weggaan Toch komen waar hij wil,

Een wereld zonder weerga Wacht thuis, als je verstilt.

 

Op vleugels van een arend Verken ik Anderland,

Met kieuwen onder water Bereik ik de overkant.

Voorbij de doodsravijnen Zweef ik een hemel in

Of zwem ik door baleinen Een binnenwereld in.

 

O mocht het eenmaal waar zijn, Meer waar dan deze droom

Niet langer slechts verlangen Dat deint op de brede stroom;

Met blote handen tasten En proeven onverdund,

Verstaan, zien, ruiken al wat Je nu slechts dromen kunt

 

Zegen

Nu wij allen vanuit dit moment van verbondenheid op afstand weer terugkeren naar de plek waar we nu fysiek zijn, mogen we ons gedragen weten door de niet aflatende Kracht die ons leven doorstroomt:

Dat je, ook nu je aan huis gekluisterd bent

De weg mag gaan die je goed doet

Dat je opstaat wanneer je valt

Dat je mens mag worden in Gods ogen

En die van anderen.

Weet dat de aarde je draagt

Dat je gaat in het licht

En de wind je omgeeft.

Dat je de vruchten van je leven proeft

En gaat in Vrede

Amen

 

Uitblazen van de kaars

We doven hier nu het Licht en nemen het in gedachten met ons mee deze week in.

 

 



Deel dit artikel





Zoeken


Nieuwsbrief


Blijf op de hoogte en schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Een robot (of spam-script) Een mens
Volledige naam E-mailadres