17 mei Thomas viering

16 mei 2021

10.30 uur

 

Al een aantal jaren draait de leeskring ‘Thomasevangelie’ in De Ontmoeting. De rijkdom van dit evangelie en de boeiende commentaren er op van diverse auteurs zijn aanleiding tot openhartige gesprekken waarin veel wordt gedeeld. Graag deelt de groep in deze Thomasviering iets van zijn ervaring ook met onze gemeenschap.

Het Thomasevangelie is een oud-christelijke tekst die geen levensverhaal van Jezus vertelt maar een aantal uitspraken van Jezus als wijsheidsleraar bevat. Het bevat aansporingen om op weg te gaan op een innerlijke zoektocht. En ook wegwijzers die ons kunnen helpen op die weg naar herkenning van onze werkelijke aard en het ervaren van de diepe vreugde die daarmee gepaard gaat. Van verlossing van ‘zonde’ door Jezus’ lijden is in dit evangelie geen sprake.

 

 

mij op, Johan, dat je het onderweg zijn zo belangrijk vindt. Je vindt het doel helemaal niet belangrijk; ‘érgens naar toe’. Voor mij zou dat kunnen zijn: steeds bewuster te leren leven. Er van uit gaande dat, als we echt leven, als we alles wat we meemaken helemaal tot ons door laten dringen, we hoe dan ook op de goede weg zijn?

Henri: De twee teksten, Thomas logion 42 ‘wees voorbijgangers’ en de tekst op de moskee waarin Jezus het leven vergelijkt met een brug waarmee je naar de overkant kunt oversteken maar waarop je geen huis moet bouwen, maken voor mij wederzijds het verstaan van elkaar wat helderder. Waarom leef ik? Om doelen te bereiken als bezit, persoonlijk geluk, macht misschien, of zelfs het bijdragen aan wat vooral mijn ‘ik’ een ‘betere wereld’ vindt? Voor mijn gevoel is dat alles, zeker als het op de eerste plaats komt, het maar die van Eén? Van ‘Al’? Steeds opnieuw éven aan die andere oever zijn en daarna het leven bewuster, anders leven! Met minder egocentrisme, minder onderscheid! Want daardoor ervaar ik de twee teksten als heel hoopgevend.

Johan: Wat je zegt over het ervaren van éénheid: mij wordt steeds duidelijker dat ik daarvoor de polen waar ik dan mee te maken heb, eerst gelijkwaardig onder ogen moet zien. Vaak een haast onmogelijke klus. Soms lijkt het wel alsof ik niet vooruit kom, of ik een tijdje in dat huis op de brug moet wonen, maar ik realiseer me dat het ook omgekeerd is: stoppen met rennen achter wat in de wereld zo nodig moet, en tijd nemen voor bezinning: ik hoop eigenlijk dat ik juist zó ‘voorbijganger kan zijn’.

Jan: Het raakt mij dat je zegt dat je dat onderweg zijn soms onderbreken moet om helemaal bezig te kunnen zijn met een zware klus die op dat dat moment op je weg komt.. Je hebt dan mogelijk het gevoel dat je helemaal niet verder komt. Maar het bezig zijn met die innerlijke klus, ik voel het ook zo dat je juist dán helemaal onderweg bent.We hebben al gezien dat naast het voorbijganger zijn het er in Thomas ook om gaat om eenheid te ervaren. We zijn geneigd de werkelijkheid te verdelen in goed en kwaad, vriend en vijand, enz. Alles wat we meemaken duiden we in dualiteiten. En bijna altijd verbinden we daar een waardeoordeel aan. De ene helft van de dualiteit is goed en de andere helft is slecht. Maar daarmee raken we het zicht op de totaliteit, de eenheid van alles kwijt. Etty Hillesum heeft in haar dagboek over het ervaren van deze dingen geschreven. Etty werd in 1914 geboren in een Nederlands-joodse familie en schreef als jonge vrouw een inht staat, onaangerand,

Niet te benaderen voor noodlots grillen

Geen macht ter wereld kan het droombeeld drillen.

Ik heb een ceder in mijn tuin geplant

Johan: Mooi, Jan, dat je door Etty Hillesum aan te halen laat zien hoe bevrijdend, zelfs in de meest onmogelijke situaties, het weten en ervaren van die eenheid kan zijn. Bijzonder en rijk wat je met je zus hebt ervaren. Wat er dan wel bij me opkomt, in het kader van waar we mee bezig zij (‘voorbijgangers’) is hoe mooi het zal zijn als ook deze eenheidservaring geen huis op de brug wordt. Hopelijk kunnen we zo’n ervaring meenemen in het dagelijkse leven; zoals Etty kon doen.

Henri: Ik hoor, Jan, dat jij op weg wilt zijn naar het al bestaande Koninkrijk. Al bestaand. Ik hoor daarin dat we niet in ruimte of tijd hoeven te reizen om het Koninkrijk of éénheid, te ervaren. Wat bijzonder, zoals Johan al aangaf, dat Etty Hillesum in staat was hier en nu de tegendelen bij elkaar te brengen. Als jullie wijzen op dualiteit als paren van tegenstellingen, dan komt bij mij de gedachte op dat het ervaren van ‘je zelf en de ander’ danwel het ervaren van éénheid óók zo’n paar van tegengestelden is, dat kan oplossen als de dualiteit overstegen wordt.
Prachtig dat je hebt willen vertellen hoe je ervoer dat het sterfbed van je zus je naast verdriet ook vreugde bracht. Of liever: dat beide emoties overgingen in de overstijgende ervaring dat alles goed is…. ! Ik hoor je daarin zeggen dat het leven zelf ons de mogelijkheden biedt om ons bewust te worden van het doel van onze weg. Ik heb de neiging dat ook te associëren met de grote crises van deze tijd: het klimaat en Corona. Wát een problemen; maar dus ook: wát een kansen!

Muziek Leonard Cohen: ‘There is a crack in everything; that’s where the light comes in’.

Doven van de kaars. Esther

 

 


Aanmelden


Wegens de Covid-19 situatie is aanmelden verplicht voor fysieke bijeenkomsten.







Deel dit artikel





Video

Bekijk opnames.

Zoeken


Nieuwsbrief


Blijf op de hoogte en schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Een robot (of spam-script) Een mens
Volledige naam E-mailadres